There was an error in this gadget
There was an error in this gadget

Search AbideInSelf

Total Pageviews

Wednesday, March 09, 2011

गुरु आणि शिष्य ही नावे झाली. ती रुपे नव्हेत.


"गुरु आणि शिष्य ही नावे झाली. ती रुपे नव्हेत." - श्री निसर्गदत्त महाराज

आपल्यासाठी आपण काय आहोत ह्या मान्यतेवरच आपण इतर कोणालाही ओळखू शकतो. जणू आपल्याला असलेली आपली ओळख हा आपल्यापेक्षा वेगळ्या व्यक्तीला/वस्तूला ओळखण्यासाठी एक प्रकारचा चश्मा म्हणून काम करतो. ज्याने स्वतःला ओळखले तो दुसर्‍या कोणालाही ओळख विचारायला जात नाही, ओळखायला जात नाही, त्याची गरजच मुळी उरत नाही. जोपर्यंत शिष्य स्वतःला देह-रुप समजतो तोपर्यंत स्वाभाविकपणे त्याला गुरुदेखील देहधारी व्यक्ती असेच दिसतो. जोपर्यंत शिष्याच्या ठायी 'वेगळेपणाचा भास आहे, विश्वास आहे तोपर्यंतच गुरु वेगळा म्हणून उपस्थित आहे. ज्या क्षणी शिष्यामधील वेगळेपणाचा भास गळून पडतो तत्क्षणात गुरु आणि शिष्य हि फक्त नावे होती, फक्त संज्ञा होत्या हे स्पष्ट उलगडले जाते. शिष्याचा वेगळेपणाचा भास गळून पडण्याचाच अवकाश असतो कारण गुरुसाठी स्वतःचे वेगळेपण केव्हाच लयाला गेलेले असते. जोपर्यंत दुसर्‍याची गणती आहे फक्त तोपर्यंतच एकाला स्थान आहे. दुसरा गळून पडताच उरलेल्याने कशाची गणती करावी आणि का बरं गणती करावी? म्हणूनच तर ह्या उरलेल्या भरपूर अनुपस्थितीला 'एक' न म्हणता, अद्वैत (दोन नाही असां) म्हटले गेले आहे. गुरु-शिष्याच्या ह्या पूर्वपक्षातील खेळाला "मॅड" गेम (मास्टर ऍन्ड डिसाइपल) असे पण म्हणता येईल. 'शिष्य' जोपर्यंत शिष्य भूमिकेमध्ये असतो तोपर्यंतच गुरु, गुरुची भूमिका खेळतो. बांस इतकेच. :-)

जय गुरु _()_

-नितीन राम

7 comments:

Nanda Thakar said...

स आ वि वि

अद्वैत वेदान्त सोपा करून सांगितला. कितीही वचन झाले तरीही आपण द्वैतात जगत असतो.
अद्वैत हे ध्यानात समजते आपले लिखाण स्वतःची कृति आहे हे जाणवते. सर्वाना यथायोग्य.

-नन्दाकाका

Santosh Dubal said...

wonderful....gr8...no words...
its really very penetrating..article..
Thanks N.R.
regards...

Santosh Kunte said...

"Guru and disciple are two positions interdependent on each other for their own existence. Reality transcends both. Guru and disciple both melts into nothingness; while the guru is operative principle to pull the disciple into the benediction of nothingness."

Nitin Ram said...

Thanks ! I would share a sweet memory of beloved Nisargadatta Maharaj. Once a visitor asked Him,"Krishnamurthy (JK) says that there is no need of Guru. What do you have to say on this?"
Maharaj replied instantly," Yes, but this understanding usually gets discovered only after meeting a Guru." lol And He bursted in to a big laughter. :-)
Jai Guru _()_
Thanks once again.
Love n Regards,

Jai-Mohan said...

Dear Nitin,
We are still playing that mad game.
Love.
Jai-Mohan.

Nitin Ram said...

Playing MAD game is never a problem as long as there isn't any perpetual seeking or suffereing in time & space.

When the game is discovered as GAME, only the choice-less participation in the game happens whereas without the discovery of game as GAME, the natural involvement in the game happens which leads to suffering.

This is a GAME where all the rolls like...the players, the referees, the rules, the rule makers, the rule breakers, the strikers, the defenders, the coach, the trainers, the boundaries, the goals, the goal posts are all played by YOU ! :-)

The GAME continues even after recognition of game as GAME! There is neither any resistence for the game nor any desire to end the game. Then there is no desire to play only Rama's roll and deny playing roll of Ravana! That is the inexpressible beauty!:-)

Jai-Guru _()_
Love n Regards,

Deepak said...

beautiful, wonderful